- Letras
- Traducciones
- Acordes
- Escuchar
- Votos
larru legun, uhin-gabe ta gori batean,
eguzkiaren musu garbi`aski zaizu
baina haren distira behar`zu betean.
Eta ni, legorreko gizon, bakar natorkizun
illuna, ez jakina, itzaron gaberik,
arraun oker batean ura urraturik,
argiaren ordainez burua dena su.
Uholdeak orduan sagailoaren kaldan
astindurik narabil ur beroen maldan,
naietan ontzi hordi, zuk desjabeturik.
Galernaren zilborrak, azken zirimolan,
ondartzara bota nau eta baketurik
nago, zure indarraz orain txaranbelan.
Indar eme, emankorra,
zutan daukat iturria
ta helburu gurgarria,
ene ametsen alorra.
Musikazblai Euskera
julengalda 








Trabajando...
Últimos comentarios
Escribe tu comentario